قرائت› دفتر ۵› بخش ۹۱ - یافته شدن گوهر و حلالی خواستن حاجبکان و کنیزکانِ شاهزاده از نصوح› بیت ۲۲۹۶
M5:2296 — تا بود کان را بیندازد به جا / اندرین مهلت رهاند خویش را
تا بود کان را بیندازد به جااندرین مهلت رهاند خویش را
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی
M5:2296
❋ ❋ ❋
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
❋
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.