قرائت› دفتر ۵› بخش ۱۱۴ - آمدن شیخ بعد از چندین سال از بیابان به شهر غزنین و زنبیل گردانیدن به اشارت غیبی و تفرقه کردن آنچ جمع آید بر فقرا هر که را جان عز لبیکست نامه بر نامه پیک بر پیکست چنانک روزن خانه باز باشد آفتاب و ماهتاب و باران و نامه و غیره منقطع نباشد› بیت ۲۶۹۲
M5:2692 — چون طمع خواهد ز من سلطان دین / خاک بر فرق قناعت بعد ازین
M5:2692
شرحِ سروش — برگرفته از درسگفتارهای ضبطشدهٔ مثنوی او
شرح
جلسهٔ 09 — [00:23:26] راز سیریناپذیری عارف در عشق
اما اینم یک مطلبی است که خلاصهاش این استش که شخص عارف یا شخص عاشق سیریناپذیر است. این رو میخواد بگه. سیریناپذیر است و در جاهای دیگه مولانا این رو میگه، میگه قناعت همه جا خوب است جز در عشق. همه جا خوب است جز در. در عشق قانع نباید بود. نباید گفت همین مقداری که داده خدا به من و دارم کافی است. هر چه پیشتر بری هنوز جا هست و رواست.
یعنی اخلاقی، اخلاقی که تعریف میکنه، اخلاق ارسطویی نیست و من این رو در جای دیگه گفتم. اخلاق ارسطویی که قائل به حد وسط است، گلدن مین، قبول داره و در روابط میان آدمیان اون رو جاری و ساری و صادق میدونه، الا در روابط عاشقانه.
به زبانِ تو — AI
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.