قرائت› دفتر ۵› بخش ۱۹ - سبب آنک فرجی را نام فرجی نهادند از اول› بیت ۳۶۳
M5:363 — صوفیی گشته به پیش این لئام / الخیاطه واللواطه والسلام
M5:363
شرحِ سروش — برگرفته از درسگفتارهای ضبطشدهٔ مثنوی او
شرح
جلسهٔ 27 — [00:07:46] تعابیر درشت مولانا درباره صوفیان زمانه
حتی در جایی تعبیرات خیلی درشتی در باب صوفیان داره. میگه:
جلسهٔ 27 — [00:07:46] تعابیر درشت مولانا درباره صوفیان زمانه
میگه دو چیز بیشتر تصوف رو در زمان ما تشکیل نمیده. یکی خیاطی، یعنی یه لباسهای ویژهای که خب، همون خرقه صوفیانه بود، اینها بر تن میکردند، یکی هم همان لواط، عمل زشت. و این چیزی بود که در خانقاهها خیلی رایج بود. در یکی از قصههایی که مولانا نقل میکنه، میگه که کسی رفته بود در خانقاهی و دید که یک صوفی جوانی نشسته ولی مقدار زیادی خشت و آجر دور خودش اونجا چیده و اون وسط نشسته. گفت این کارا چیه میکنی؟ گفت برای اینکه به من حملهور میشن. من برای خودم پروتکشن اینجا درست کردم.
به زبانِ تو — AI
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.