قرائت› دفتر ۵› بخش ۳۴ - در صفت آن بیخودان کی از شر خود و هنر خود آمن شدهاند کی فانیاند در بقای حق همچون ستارگان کی فانیاند روز در آفتاب و فانی را خوف آفت و خطر نباشد› بیت ۷۰۷
M5:707 — بود ابر و رفته از وی خوی ابر / این چنین گردد تن عاشق به صبر
بود ابر و رفته از وی خوی ابراین چنین گردد تن عاشق به صبر
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی
M5:707
❋ ❋ ❋
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
❋
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.