قرائت› دفتر ۶› بخش ۳۸ - داستان آن عجوزه کی روی زشت خویشتن را جندره و گلگونه میساخت و ساخته نمیشد و پذیرا نمیآمد› بیت ۱۲۲۲
M6:1222 — چون سر سفره رخ او توی توی / لیک در وی بود مانده عشق شوی
چون سر سفره رخ او توی تویلیک در وی بود مانده عشق شوی
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی
M6:1222
❋ ❋ ❋
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
❋
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.