قرائت دفتر ۶ بخش ۳۸ - داستان آن عجوزه کی روی زشت خویشتن را جندره و گلگونه می‌ساخت و ساخته نمی‌شد و پذیرا نمی‌آمد بیت ۱۲۲۸

M6:1228 — ریخت دندانهای سگ چون پیر شد / ترک مردم کرد و سرگین‌گیر شد

ریخت دندانهای سگ چون پیر شدترک مردم کرد و سرگین‌گیر شد
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی

M6:1228

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.