قرائت› دفتر ۶› بخش ۳۸ - داستان آن عجوزه کی روی زشت خویشتن را جندره و گلگونه میساخت و ساخته نمیشد و پذیرا نمیآمد› بیت ۱۲۳۳
M6:1233 — چون بگویندش که عمر تو دراز / میشود دلخوش دهانش از خنده باز
چون بگویندش که عمر تو درازمیشود دلخوش دهانش از خنده باز
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی
M6:1233
❋ ❋ ❋
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
❋
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.