قرائت دفتر ۶ بخش ۸۰ - حکایت آن سه مسافر مسلمان و ترسا و جهود و آن کی به منزل قوتی یافتند و ترسا و جهود سیر بودند گفتند این قوت را فردا خوریم مسلمان صایم بود گرسنه ماند از آنک مغلوب بود بیت ۲۴۱۰

M6:2410 — گفت قسام آن بود کو خویش را / کرد قسمت بر هوا و بر خدا

گفت قسام آن بود کو خویش راکرد قسمت بر هوا و بر خدا
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی

M6:2410

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — برگرفته از درس‌گفتارهای ضبط‌شدهٔ مثنوی او

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: آن تقسیم‌کننده کسی است که خود را میان هواهای نفسانی و خواست خدا تقسیم کرده است. معنا: این بیت اشاره دارد به انسانی که دائماً در حال انتخاب بین پیروی از امیال نفسانی و تسلیم در برابر اراده الهی است.

شرح

این بیت در میان داستان حکایت سه مسافر (یهودی، مسیحی، و مسلمان) می‌آید، حکایتی که مولانا خود آن را از شمس تبریزی اخذ کرده و به شیوهٔ خویش بسط داده است. این قِسمت‌کردن خود، یک موقعیت بنیادین و محوری در حیات معنوی انسان است. ما دائماً در حال تقسیم خویشتنیم؛ میان خواسته‌های نفسانی که مولانا آن‌ها را «هوا» می‌نامد، و میان اراده و رضای حق‌تعالی. آن کس که «قسام» است، کسی است که نه فقط چیزها را تقسیم می‌کند، بلکه خویشتن را میان این دو قطب اصلی هستی‌اش قسمت می‌کند.

همان‌طور که در داستان سه مسافر می‌بینیم، مسلمان گرسنه حلوا را می‌خورد. این اقدام، ظاهراً از سر «هوا» و ضعف نفس است، اما مولانا به نحوی هنرمندانه نشان می‌دهد که در پس این عمل، حکمتی الهی نهفته بود، چرا که در نهایت این «خواب» او بود که حقیقی از آب درآمد. اینجاست که درک می‌کنیم تفکیک هوا و خدا همیشه به سادگی ممکن نیست. گاه آنچه از سر نیاز طبیعی برمی‌خیزد و در بادی امر به «هوا» می‌مانَد، در عمق خود با تقدیر الهی و «خدا» هماهنگ است. در مقابل، گاه تلاش‌هایی که به ظاهر برای «خدا» صورت می‌گیرد، از عمق «هوا» و خودنمایی و رقابت نفسانی تغذیه می‌کند.

مولانا با همین حکایت‌های به‌ظاهر ساده، به ما می‌آموزد که حکم بر ظواهر کار اهلِ معرفت نیست. باطن امور همیشه پیچیده‌تر است. تصمیم‌های قسام‌گونهٔ ما نه فقط در مورد تقسیم اموال است، بلکه در مورد نحوهٔ زیستن، انتخاب‌ها، و جهت‌گیری روح ماست. این بیت، در حقیقت، دعوتی است به تأمل در نیت‌ها و بصیرت‌یافتن نسبت به تمایز میان 'صورت' و 'سیرت'، و 'ظاهر' و 'باطن'ِ اعمالی که هر لحظه ما را قسام خویشتن می‌کنند.

نکات کلیدی

  • حیات معنوی انسان، تلاشی بی‌وقفه برای تقسیم خود بین «هوا» و «خدا» است.
  • آنچه ظاهراً پیروی از «هوا» به نظر می‌رسد، می‌تواند در عمق با اراده الهی همسو باشد.
  • تشخیص واقعی نیت‌ها و باطن اعمال، کار اهل معرفت است نه حکم بر ظواهر.
  • «قسام» بودن، فراتر از تقسیم مادی، به معنای تقسیم وجودی خویشتن است.
  • مولانا در داستان سه مسافر، پیچیدگی و ظرافت رابطه نیت و تقدیر را نشان می‌دهد.

Sources: d6-s56 · 15:58:00 d6-s56 · 17:33:00 d6-s56 · 00:28:38

به زبانِ تو — AI

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.