قرائت› دفتر ۶› بخش ۶ - صبر فرمودن خواجه مادر دختر را کی غلام را زجر مکن من او را بیزجر ازین طمع باز آرم کی نه سیخ سوزد نه کباب خام ماند› بیت ۲۹۷
M6:297 — زفت گشت و فربه و سرخ و شکفت / چون گل سرخ هزاران شکر گفت
زفت گشت و فربه و سرخ و شکفتچون گل سرخ هزاران شکر گفت
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی
M6:297
❋ ❋ ❋
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
❋
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.