غزل شمارهٔ ۱۰۰۵

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1005:1 هر که ز عشاق گریزان شودبار دگر خواجه پشیمان شود
2. G1005:2 والله منت همه بر جان اوستهر که سوی چشمه حیوان شود
3. G1005:3 هر که سبوی تو کشد عاقبتدر حرم عشرت سلطان شود
4. G1005:4 تنگ بود حوصله آدمیاز تو چو دریای و چو عمان شود
5. G1005:5 رو به دل اهل دلی جای گیرقطره به دریا در و مرجان شود
6. G1005:6 جنبش هر ذره به اصل خودستهر چه بود میل کسی آن شود
7. G1005:7 کافر صدساله چو بیند تو راسجده کند زود مسلمان شود
8. G1005:8 جان و دل از جذبه میل و هوسهمصفت دلبر و جانان شود
9. G1005:9 خار که سرتیز ره عاشق استعاقبت امر گلستان شود
10. G1005:10 ناطقه را بند کن و جمع باشگر نه ضمیر تو پریشان شود

ganjoor: sh1005 · public domain