غزل شمارهٔ ۱۰۷

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G107:1 امیر حسن خندان کن حَشَم راوجودی بخش مر مشتی عدم را
2. G107:2 سیاهی می‌نماید لشکر غمظفر ده شادی صاحب علم را
3. G107:3 به حسن خود تو شادی را بکن شادغم و اندوه ده اندوه و غم را
4. G107:4 کرم را شادمان کن از جمالتکه حسن تو دهد صد جان کرم را
5. G107:5 تو کارم زان بر سیمین چو زر کنتو لعلین کن رخ همچون زرم را
6. G107:6 دلا چون طالب بیشی عشقیتو کم اندیش در دل بیش و کم را
7. G107:7 بنه آن سر به پیش شمس تبریزکه ایمان‌ست سجده آن صنم را

ganjoor: sh107 · public domain