غزل شمارهٔ ۱۲۱۷

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1217:1 الحذر از عشق حذر هر کی نشانی بودشگر بستیزد برود عشق تو برهم زندش
2. G1217:2 از دل و جان برکندش لولی و منبل کندشسیل درآید چو گیا هر طرفی می‌بردش
3. G1217:3 اوست یقین رهزن تو خون تو در گردن تودور شو از خیر و شرش دور شو از نیک و بدش
4. G1217:4 باده خوری مست شوی بی‌دل و بی‌دست شویبیست سلامت بودش درکشدش خوش خوردش
5. G1217:5 پای در این جوی نهی تا به قیامت نرهیهر که در این موج فتد تا لب دریا کشدش
6. G1217:6 گول شود هول شود وز همه معزول شوددست نگیرد هنرش سود ندارد خردش
7. G1217:7 ای دم تو دام خمش بی‌گنهان را بمکشای رخ تو باده هش مست کند تا ابدش

ganjoor: sh1217 · public domain