غزل شمارهٔ ۱۲۲۴

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1224:1 پریشان باد پیوسته دل از زلف پریشانشوگر برناورم فردا سر خویش از گریبانش
2. G1224:2 الا ای شحنه خوبی ز لعل تو بسی گوهربدزدیدست جان من برنجانش برنجانش
3. G1224:3 گر ایمان آورد جانی به غیر کافر زلفتبزن از آتش شوقت تو اندر کفر و ایمانش
4. G1224:4 پریشان باد زلف او که تا پنهان شود رویشکه تا تنها مرا باشد پریشانی ز پنهانش
5. G1224:5 منم در عشق بی‌برگی که اندر باغ عشق اوچو گل پاره کنم جامه ز سودای گلستانش
6. G1224:6 در آن گل‌های رخسارش همی‌غلطید روزی دلبگفتم چیست این گفتا همی‌غلطم در احسانش
7. G1224:7 یکی خطی نویسم من ز حال خود بر آن عارضکه تا برخواند آن عارض که استادست خط خوانش
8. G1224:8 ولیکن سخت می‌ترسم از آن زلف سیه کاوشکه بس دل در رسن بستست آن هندو ز بهتانش
9. G1224:9 به چاه آن ذقن بنگر مترس ای دل ز افتادنکه هر دل کان رسن بیند چنان چاهست زندانش

ganjoor: sh1224 · public domain