غزل شمارهٔ ۱۲۳۹

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1239:1 ای خواجه تو عاقلانه می‌باشچون بی‌خبری ز شور اوباش
2. G1239:2 آن چهره که رشک فخر فقرستبا ناخن زشت خویش مخراش
3. G1239:3 آن بت به خیال درنگنجدبت‌ها به خیال خانه متراش
4. G1239:4 جمله بت و بت پرست چون اوستغیر کل و جمله چیست جز لاش
5. G1239:5 نی فهم کنند خلق این رانی دستوری که دم زنم فاش
6. G1239:6 این ماش برنج احولانستور نی نه برنج هست و نی ماش
7. G1239:7 پایان‌ها را کجا شناسندچون پوشیدست رشک روهاش
8. G1239:8 گر می‌دزدی ز زندگان دزدای دزد کفن به شب چو نباش
9. G1239:9 اما ز قضاست مات من ماتهم حکم قضاست عاش من عاش
10. G1239:10 خامش که ز شب خبر نداردآن کس که به روز خورد خشخاش

ganjoor: sh1239 · public domain