غزل شمارهٔ ۱۴۰۹

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1409:1 ای تو بداده در سحر از کف خویش باده‌امناز رها کن ای صنم راست بگو که داده‌ام
2. G1409:2 گرچه برفتی از برم آن بنرفت از سرمبر سر ره بیا ببین بر سر ره فتاده‌ام
3. G1409:3 چشم بدی که بد مرا حسن تو در حجاب شددوختم آن دو چشم را چشم دگر گشاده‌ام
4. G1409:4 چون بگشاید این دلم جز به امید عهد دوستنامه عهد دوست را بر سر دل نهاده‌ام
5. G1409:5 زاده اولم بشد زاده عشقم این نفسمن ز خودم زیادتم زانک دو بار زاده‌ام
6. G1409:6 چون ز بلاد کافری عشق مرا اسیر بردهمچو روان عاشقان صاف و لطیف و ساده‌ام
7. G1409:7 من به شهی رسیده‌ام زلف خوشش کشیده‌امخانه شه گرفته‌ام گرچه چنین پیاده‌ام
8. G1409:8 از تبریز شمس دین بازبیا مرا ببینمات شدم ز عشق تو لیک از او زیاده‌ام

ganjoor: sh1409 · public domain