غزل شمارهٔ ۱۴۳۷

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1437:1 چو رعد و برق می خندد ثنا و حمد می خوانمچو چرخ صاف پرنورم به گرد ماه گردانم
2. G1437:2 زبانم عقده‌ای دارد چو موسی من ز فرعونانز رشک آنک فرعونی خبر یابد ز برهانم
3. G1437:3 فروبندید دستم را چو دریابید هستم رابه لشکرگاه فرعونی که من جاسوس سلطانم
4. G1437:4 نه جاسوسم نه ناموسم من از اسرار قدوسمرها کن چونک سرمستم که تا لافی بپرانم
5. G1437:5 ز باده باد می خیزد که باده باد انگیزدخصوصا این چنین باده که من از وی پریشانم
6. G1437:6 همه زهاد عالم را اگر بویی رسد زین میچه ویرانی پدید آید چه گویم من نمی‌دانم
7. G1437:7 چه جای می که گر بویی از آن انفاس سرمستانرسد در سنگ و در مرمر بلافد کآب حیوانم
8. G1437:8 وجود من عزبخانه‌ست و آن مستان در او جمعنددلم حیران کز ایشانم عجب یا خود من ایشانم
9. G1437:9 اگر من جنس ایشانم وگر من غیر ایشانمنمی‌دانم همین دانم که من در روح و ریحانم

ganjoor: sh1437 · public domain