غزل شمارهٔ ۱۷۴۱

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1741:1 به کوی عشق تو من نامدم که بازرومچگونه قبله گذارم چو در نماز روم
2. G1741:2 به جز که کور نخواهد که من به هیچ سبببه سوی ظلمت از آن شمع صد طراز روم
3. G1741:3 کدام عقل روا بیند این که من تشنهبه غیر حضرت آن بحر بی‌نیاز روم
4. G1741:4 براق عشق گزیدم که تا به دور ابدبه سوی طره هندو به ترکتاز روم
5. G1741:5 شب چو باز و بط روز را بسوزد پرچو در سحر به مناجات او به راز روم
6. G1741:6 چو چشم‌بند قضا راه چشم بسته کندبه بوی عنبریش چشم‌ها فرازروم
7. G1741:7 به خاک پای خداوند شمس تبریزیکه چون شدم ز وی از دست سرفراز روم

ganjoor: sh1741 · public domain