غزل شمارهٔ ۱۷۵۷

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1757:1 همتم شد بلند و تدبیرمجز به پیش تو من نمی‌میرم
2. G1757:2 تو دهانم گرفته‌ای که خموشتو دهان گیر و من جهان گیرم
3. G1757:3 زان ز عالم ربوده‌ام حلقهکه به دست توست زنجیرم
4. G1757:4 پیر ما را ز سر جوان کرده‌ستلاجرم هم جوان و هم پیرم
5. G1757:5 چون گشاد من از کمان تو استراست رو خصم دوز چون تیرم
6. G1757:6 با گشادت چه جای تیر و کمانهر دو را بشکنم بنپذیرم
7. G1757:7 دیدن غیر تو نفاق بودمن نه مرد نفاق و تزویرم
8. G1757:8 با من آمیختی چو شکر و شیرچون شکر در گداز از آن شیرم
9. G1757:9 طاقتم طاق شد ز جفتی خویشدر میفکن دگر به تأخیرم
10. G1757:10 درد تأخیر چون برآرد دودبر رَود تا اثیر تأثیرم

ganjoor: sh1757 · public domain