غزل شمارهٔ ۱۹۰۲

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1902:1 چرا منکر شدی ای میر کوراننمی‌گویم که مجنون را مشوران
2. G1902:2 تو می گویی که بنما غیبیان راستیران را چه نسبت با ستوران
3. G1902:3 در این دریا چه کشتی و چه تختهدر این بخشش چه نزدیکان چه دوران
4. G1902:4 عدم دریاست وین عالم یکی کفسلیمانی است وین خلقان چو موران
5. G1902:5 ز جوش بحر آید کف به هستیدو پاره کف بود ایران و توران
6. G1902:6 در آن جوشش بگو کوشش چه باشدچه می لافند از صبر این صبوران
7. G1902:7 از این بحرند زشتان گشته نغزاناز این موجند شیرین گشته شوران
8. G1902:8 نپردازی به من ای شمس تبریزکه در عشقت همی‌سوزند حوران

ganjoor: sh1902 · public domain