غزل شمارهٔ ۱۹۳۳

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1933:1 برخیز و صبوح را برنجانای روی تو آفتاب رخشان
2. G1933:2 جان‌ها که ز راه نو رسیدندبر مایده قدیم بنشان
3. G1933:3 جان‌ها که پرید دوش در خوابدر عالم غیب شد پریشان
4. G1933:4 هر جان به ولایتی و شهریآواره شدند چون غریبان
5. G1933:5 مرغان رمیده را فرازآرحراقه بزن صفیر برخوان
6. G1933:6 هرچ آوردند از ره آوردبیخود کنشان و جمله بستان
7. G1933:7 زیرا هر گل که برگ دارداو بر نخورد از این گلستان
8. G1933:8 عقلی باید ز عقل بیزارخوش نیست قلاوزی زحیران
9. G1933:9 جغد است قلاوز و همه راهدر هر قدمی هزار ویران
10. G1933:10 ای باز خدا درآ به آوازاز کنگره‌های شهر سلطان
11. G1933:11 این راه بزن که اندر این راهخفت اشتر و مست شد شتربان

ganjoor: sh1933 · public domain