غزل شمارهٔ ۲۱۸۲

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2182:1 به پیشت نام جان گویم زهی روحدیث گلستان گویم زهی رو
2. G2182:2 تو این جا حاضر و شرمم نباشدکه از حسن بتان گویم زهی رو
3. G2182:3 بهار و صد بهار از تو خجل شدمن افسانه خزان گویم زهی رو
4. G2182:4 تو شاهنشاه صد جان و جهانیمن از جان و جهان گویم زهی رو
5. G2182:5 حدیثت در دهان جان نگنجدحدیثت از زبان گویم زهی رو
6. G2182:6 جهان گم گشت و ماهت آشکاراچنین مه را نهان گویم زهی رو
7. G2182:7 همه عالم ز نورت لعل در لعلبه پیش تو ز کان گویم زهی رو
8. G2182:8 ز تو دل‌ها پر از نور یقین استیقین را از گمان گویم زهی رو
9. G2182:9 چو خورشید جمالت بر زمین تافتز ماه و اختران گویم زهی رو
10. G2182:10 چو لطف شمس تبریزی ز حد رفتمن از وی گر فغان گویم زهی رو

ganjoor: sh2182 · public domain