غزل شمارهٔ ۲۲۷

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G227:1 به جان پاک تو ای معدن سخا و وفاکه صبر نیست مرا بی‌تو ای عزیز بیا
2. G227:2 چه جای صبر که گر کوه قاف بود این صبرز آفتاب جدایی چو برف گشت فنا
3. G227:3 ز دور آدم تا دور اعور دجالچو جان بنده نبوده‌ست جان سپرده تو را
4. G227:4 تو خواه باور کن یا بگو که نیست چنینوفای عشق تو دارم به جان پاک وفا
5. G227:5 ملامتم مکنید ار دراز می‌گویمبود که کشف شود حال بنده پیش شما
6. G227:6 که آتشی‌ست که دیگ مرا همی‌جوشدکز او شکاف کند گر رسد به سقف سما
7. G227:7 اگر چه سقف سما ز آفتاب و آتش اوخلل نکرد و نگشت از تفش سیه سیما
8. G227:8 روان شده‌ست یکی جوی خون ز هستی منخبر ندارم من کز کجاست تا به کجا
9. G227:9 به جو چه گویم کای جو مرو چه جنگ کنمبرو بگو تو به دریا مجوش ای دریا
10. G227:10 به حق آن لب شیرین که می‌دمی در منکه اختیار ندارد به ناله این سرنا
11. G227:11 خموش باش و مزن آتش اندر این بیشهنمی‌شکیبی می‌نال پیش او تنها

ganjoor: sh227 · public domain