غزل شمارهٔ ۲۲۹۶

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2296:1 مرا گویی که چونی تو لطیف و لمتر و تازهمثال حسن و احسانت برون از حد و اندازه
2. G2296:2 خوش آن باشد که می‌راند به سوی اصل شیرینیدر آن سیران سقط کرده هزاران اسب و جمازه
3. G2296:3 همی‌کوشم به خاموشی ولیکن از شکرنوشیشدم همخوی آن غمزه که آن غمزه‌ست غمازه
4. G2296:4 دلا سرسخت و پاسستی چنین باشند در مستیولی بشتاب لنگانه که می‌بندند دروازه
5. G2296:5 بدان صبح نجاتی رو بدان بحر حیاتی روبزن سنگی بر این کوزه بزن نفطی در آن کازه
6. G2296:6 بهل می را به میخواران بهل تب را به غمخوارانکه این را جملگی نقش است و آن را جمله آوازه
7. G2296:7 که کنزا کنت مخفیا فاحببت بان اعرفبرای جان مشتاقان به رغم نفس طنازه
8. G2296:8 تعالوا یا موالینا الی اعلی معالینافان الجسم کالاعمی و ان الحس عکازه
9. G2296:9 الی نور هو الله تری فی ضؤ لقیاهکمال البدر نقصانا و عین الشمس خبازه

ganjoor: sh2296 · public domain