غزل شمارهٔ ۲۳۳۲

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2332:1 ای آنک تو را ما ز همه کون گزیدهبگذاشته ما را تو و در خود نگریده
2. G2332:2 تو شرم نداری که تو را آینه ماییمتو آینه ناقص کژشکل خریده
3. G2332:3 ای بی‌خبر از خویش که از عکس دل توبر عارض جان‌ها گل و گلزار دمیده
4. G2332:4 صد روح غلام تو و هر دم چو کنیزکآراسته خود را و به بازار دویده
5. G2332:5 بر چرخ ز شادی جمال تو عروسی استای همچو کمان جان تو در غصه خمیده
6. G2332:6 صد خرمن نعمت جهت پیشکش تووز بهر یکی دانه در این دام پریده
7. G2332:7 ای آنک شنیدی سخن عشق ببین عشقکو حالت بشنیده و کو حالت دیده
8. G2332:8 در عشق همان کس که تو را دوش بیاراستامشب تو به خلوتگه عشق آی جریده
9. G2332:9 چون صبر بود از شه شمس الحق تبریزای آب حیات ابد از شاه چشیده

ganjoor: sh2332 · public domain