غزل شمارهٔ ۲۴۰۲

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2402:1 باده بده ساقیا عشوه و بادم مدهوز غم فردا و دی هیچ به یادم مده
2. G2402:2 باده از آن خم مِه پر کن و پیشم بنهگر نگشایم گره هیچ گشادم مده
3. G2402:3 چون گذرد می ز سر گویم ای خوش پسرباده نخواهم دگر مست فتادم مده
4. G2402:4 چاکر خنده توام کشته زنده توامگر نه که بنده توام باده شادم مده
5. G2402:5 فتنه به شهر توام کشته قهر توامگر نه که بهر توام هیچ مرادم مده
6. G2402:6 صدقه از آن لعل کان بخش بر این پرزیانور ز برای تو جان صدقه ندادم مده
7. G2402:7 از سر کین درگذر بوسه ده ای لب شکربر سر هر خاک سر گر ننهادم مده
8. G2402:8 هر که دوم بار زاد عشق بدو داد دادصد ره از صدق و داد گر بنزادم مده
9. G2402:9 شمس حق نیک نام شد تبریزت مقامگر نشکستم تمام هیچ تو دادم مده

ganjoor: sh2402 · public domain