غزل شمارهٔ ۲۸۶۲

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2862:1 هله هشدار که با بی‌خبران نستیزیپیش مستان چنان رطل گران نستیزی
2. G2862:2 گر نخواهی که کمان وار ابد کژ مانیچون کشندت سوی خود همچو کمان نستیزی
3. G2862:3 گر نخواهی که تو را گرگ هوا بردردچون تو را خواند سوی خویش شبان نستیزی
4. G2862:4 عجمی وار نگویی تو شهان را که کییدچون نمایند تو را نقش و نشان نستیزی
5. G2862:5 از میان دل و جان تو چو سر برکردندجان به شکرانه نهی تو به میان نستیزی
6. G2862:6 چو به ظاهر تو سمعنا و اطعنا گفتیظاهر آنگه شود این که به نهان نستیزی
7. G2862:7 در گمانی ز معاد خود و از مبدا خودشودت عین چو با اهل عیان نستیزی
8. G2862:8 در تجلی بنماید دو جهان چون ذراتگر شوی ذره و چون کوه گران نستیزی
9. G2862:9 ز زمان و ز مکان بازرهی گر تو ز خودچو زمان برگذری و چو مکان نستیزی
10. G2862:10 مثل چرخ تو در گردش و در کار آییگر چو دولاب تو با آب روان نستیزی
11. G2862:11 چون جهان زهره ندارد که ستیزد با شاهالله الله که تو با شاه جهان نستیزی
12. G2862:12 هم به بغداد رسی روی خلیفه بینیگر کنی عزم سفر در همدان نستیزی
13. G2862:13 حیله و زوبعی و شیوه و روبه بازیراست آید چو تو با شیر ژیان نستیزی
14. G2862:14 همچو آیینه شوی خامش و گویا تو اگرهمه دل گردی و بر گفت زبان نستیزی

ganjoor: sh2862 · public domain