غزل شمارهٔ ۲۹۱۵

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2915:1 خوش بود گر کاهلی یک سو نهیوز همه یاران تو زوتر برجهی
2. G2915:2 هست سرتیزی شعار شیر نرهست دم داری در این ره روبهی
3. G2915:3 برفروز آتش زنه در دست توستیوسفت با توست اگر خود در چهی
4. G2915:4 گر غروب آمد به گور اندرشدیباز طالع شو ز مشرق چون مهی
5. G2915:5 گرم شد آن یخ ز جنبش بس گداختپس بجنب ای قد تو سرو سهی
6. G2915:6 برجهان تو اسب را ترکانه زودکه به گوش توست خوب خرگهی
7. G2915:7 سارعوا فرمود پس مردانه روگفت شاهنشاه جان نبود تهی
8. G2915:8 همچو زهره ناله کن هر صبحگاهوآنگه از خورشید بین شاهنشهی
9. G2915:9 بدر هر شب در روش لاغرتر استبعد کاهش یافت آن مه فربهی
10. G2915:10 وقت دوری شاه پروردت به لطفتا چه‌ها بخشد چو باشی درگهی
11. G2915:11 بس کن آخر توبه کردی از مقالدر خموشی‌هاست دخل آگهی

ganjoor: sh2915 · public domain