غزل شمارهٔ ۲۹۳۰

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2930:1 تو چرا جمله نبات و شکریتو چرا دلبر و شیرین نظری
2. G2930:2 تو چرا همچو گل خندانیتو چرا تازه چو شاخ شجری
3. G2930:3 تو به یک خنده چرا راه زنیتو به یک غمزه چرا عقل بری
4. G2930:4 تو چرا صاف چو صحن فلکیتو چرا چست چو قرص قمری
5. G2930:5 تو چرا بی‌بنه چون دریاییتو چرا روشن و خوش چون گهری
6. G2930:6 عاقلان را ز چه دیوانه کنیای همه پیشه تو فتنه گری
7. G2930:7 ساکنان را ز چه در رقص آریز آدمی و ملک و دیو و پری
8. G2930:8 تو چرا توبه مردم شکنیتو چرا پرده مردم بدری
9. G2930:9 همه دل‌ها چو در اندیشه توستتو کجایی به چه اندیشه دری

ganjoor: sh2930 · public domain