غزل شمارهٔ ۳۳۰

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G330:1 بار دگر آن دلبر عیار مرا یافتسرمست همی‌گشت به بازار مرا یافت
2. G330:2 پنهان شدم از نرگس مخمور مرا دیدبگریختم از خانه خمار مرا یافت
3. G330:3 بگریختنم چیست کز او جان نبرد کسپنهان شدنم چیست چو صد بار مرا یافت
4. G330:4 گفتم که در انبوهی شهرم که بیابدآن کس که در انبوهی اسرار مرا یافت
5. G330:5 ای مژده که آن غمزه غماز مرا جستوی بخت که آن طره طرار مرا یافت
6. G330:6 دستار ربود از سر مستان به گروگاندستار برو گوشه دستار مرا یافت
7. G330:7 من از کف پا خار همی‌کردم بیرونآن سرو دو صد گلشن و گلزار مرا یافت
8. G330:8 از گلشن خود بر سر من یار گل افشاندوان بلبل وان نادره تکرار مرا یافت
9. G330:9 من گم شدم از خرمن آن ماه چو کیلهامروز مه اندر بن انبار مرا یافت
10. G330:10 از خون من آثار به هر راه چکیدستاندر پی من بود به آثار مرا یافت
11. G330:11 چون آهو از آن شیر رمیدم به بیابانآن شیر گه صید به کهسار مرا یافت
12. G330:12 آن کس که به گردون رود و گیرد آهوبا صبر و تأنی و به هنجار مرا یافت
13. G330:13 در کام من این شست و من اندر تک دریاصاید به سررشته جرار مرا یافت
14. G330:14 جامی که برد از دلم آزار به من دادآن لحظه که آن یار کم آزار مرا یافت
15. G330:15 این جان گران جان سبکی یافت و بپریدکان رطل گران سنگ سبکسار مرا یافت
16. G330:16 امروز نه هوش است و نه گوش است و نه گفتارکان اصل هر اندیشه و گفتار مرا یافت

ganjoor: sh330 · public domain