غزل شمارهٔ ۳۴۷

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G347:1 قرار زندگانی آن نگارستکز او آن بی‌قراری برقرارست
2. G347:2 مرا سودای تو دامن گرفته‌ستکه این سودا نه آن سودای پارست
3. G347:3 منم سوزان در آتش‌های نو نومرا با یارکان اکنون چه کارست
4. G347:4 همی‌نالد درون از بی‌قراریبدان ماند که آن جان نگارست
5. G347:5 چو از یاری تو را جان خسته گرددنمی‌داند که اندر جانش خارست
6. G347:6 تو در جویی و خارت می‌خراشدنمی‌دانی که خاری در سرا رست
7. G347:7 گریزان شو از آن خار و به گل روکه شمس الدین تبریزی بهارست

ganjoor: sh347 · public domain