غزل شمارهٔ ۴۹۱

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G491:1 جهان و کار جهان سر به سر اگر بادستچرا ز باد مکافات داد و بیدادست
2. G491:2 به باد و بود محمد نگر که چون باقیستز بعد ششصد و پنجاه سخت بنیادست
3. G491:3 ز باد بولهب و جنس او نمی‌بینیکه از برای فضیحت فسانه‌شان یادست
4. G491:4 چنین ثبات و بقا باد را کجا باشددر این ثبات که قاف کمتر آحادست
5. G491:5 نبود باد دم عیسی و دعای عزیرعنایت ازلی بُد که نور استادست
6. G491:6 اگر چه باد سخن بگذرد سخن باقیستاگر چه باد صبا بگذرد چمن شادست
7. G491:7 ز بیم باد جهان همچو برگ می‌لرزددرون باد ندانی که تیغ پولادست
8. G491:8 کهی بود که به جز باد در جهان نشناختکُهی کهی نکند ز آنک کُه نه فرهادست
9. G491:9 تو باخبر نشوی گر کنم بسی فریادکه از درون دلم موج‌های فریادست
10. G491:10 اگر تو بحر ببینی و موج بر تو زندیقین شود که نه بادست ملک آبادست

ganjoor: sh491 · public domain