غزل شمارهٔ ۵۶۲

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G562:1 خیال ترک من هر شب صفات ذات من گرددکه نفی ذات من در وی همی اثبات من گردد
2. G562:2 ز حرف عین چشم او ز ظرف جیم گوش اوشه شطرنج هفت اختر به حرفی مات من گردد
3. G562:3 اگر زان سیب بن سیبی شکافم حوریی زایدکه عالم را فروگیرد رز و جنات من گردد
4. G562:4 وگر مصحف به کف گیرم ز حیرت افتد از دستمرخش سرعشر من خواند لبش آیات من گردد
5. G562:5 جهان طورست و من موسی که من بی‌هوش و او رقصانولیکن این کسی داند که بر میقات من گردد
6. G562:6 برآمد آفتاب جان که خیزید ای گران جانانکه گر بر کوه برتابم کمین ذرات من گردد
7. G562:7 خمش چندان بنالیدم که تا صد قرن این عالمدر این هیهای من پیچد بر این هیهات من گردد

ganjoor: sh562 · public domain