قرائت دفتر ۱ بخش ۱۱۳ → قبلی · بعدی ←

بخش ۱۱۳ - در بیان آنک نادر افتد کی مریدی در مدعی مزور اعتقاد بصدق ببندد کی او کسی است و بدین اعتقاد به مقامی برسد کی شیخش در خواب ندیده باشد و آب و آتش او را گزند نکند و شیخش را گزند کند ولیکن بنادر نادر

در بیان اینکه به ندرت اتفاق می‌افتد که مریدی در مدعی دروغین اعتقاد صادقانه ببندد که او کسی است و با این اعتقاد به مقامی برسد که شیخ او در خواب ندیده باشد و آب و آتش به او آسیبی نرساند و به شیخ او آسیب رساند، ولی این به ندرت نادر است

  1. M1:2290 لیک نادر طالب آید کز فروغدر حق او نافع آید آن دروغ
  2. M1:2291 او به قصد نیک خود جایی رسدگرچه جان پنداشت و آن آمد جسد
  3. M1:2292 چون تحری در دل شب قبله راقبله نی و آن نماز او روا
  4. M1:2293 مدعی را قحط جان اندر سرستلیک ما را قحط نان بر ظاهرست
  5. M1:2294 ما چرا چون مدعی پنهان کنیمبهر ناموس مزور جان کنیم