قرائت› دفتر ۱› بخش ۱۲۵ → قبلی · بعدی ←
بخش ۱۲۵ - در معنی آنک آنچ ولی کند مرید را نشاید گستاخی کردن و همان فعل کردن کی حلوا طبیب را زیان ندارد اما بیماران را زیان دارد و سرما و برف انگور را زیان ندارد اما غوره را زیان دارد کی در راهست کی لیغفرلک الله ما تقدم من ذنبک و ما تاخر
در معنای اینکه آنچه ولی انجام میدهد، مرید نباید جرأت کند و همان کار را انجام دهد که حلوا برای طبیب زیان ندارد اما برای بیماران زیان دارد و سرما و برف برای انگور زیان ندارد اما برای غوره زیان دارد که در راه است که «لیغفرلک الله ما تقدم من ذنبک و ما تأخر»
- M1:2610 گر ولی زهری خورد نوشی شودور خورد طالب سیههوشی شود
- M1:2611 رب هب لی از سلیمان آمدستکه مده غیر مرا این ملک دست
- M1:2612 تو مکن با غیر من این لطف و جوداین حسد را ماند اما آن نبود
- M1:2613 نکتهٔ لا ینبغی میخوان بجانسرّ من بعدی ز بخل او مدان
- M1:2614 بلک اندر ملک دید او صد خطرموبمو ملک جهان بد بیم سر
- M1:2615 بیم سَر با بیم سِر با بیم دینامتحانی نیست ما را مثل این
- M1:2616 پس سلیمان همتی باید که اوبگذرد زین صد هزاران رنگ و بو
- M1:2617 با چنان قوت که او را بود همموج آن ملکش فرو میبست دم
- M1:2618 چون برو بنشست زین اندوه گردبر همه شاهان عالم رحم کرد
- M1:2619 شد شفیع و گفت این ملک و لوابا کمالی ده که دادی مر مرا
- M1:2620 هرکه را بدهی و بکنی آن کرماو سلیمانست وانکس هم منم
- M1:2621 او نباشد بعدی او باشد معیخود معی چه بود منم بیمدعی
- M1:2622 شرح این فرضست گفتن لیک منباز میگردم به قصهٔ مرد و زن