بخش ۱۱۸ - اشارت آمدن از غیب به شیخ کی این دو سال به فرمان ما بستدی و بدادی بعد ازین بده و مستان دست در زیر حصیر می‌کن کی آن را چون انبان بوهریره کردیم در حق تو هر چه خواهی بیابی تا یقین شود عالمیان را کی ورای این عالمیست کی خاک به کف گیری زر شود مرده درو آید زنده شود نحس اکبر در وی آید سعد اکبر شود کفر درو آید ایمان گردد زهر درو آید تریاق شود نه داخل این عالمست و نه خارج این عالم نه تحت و نه فوق نه متصل نه منفصل بی‌چون و بی چگونه هر دم ازو هزاران اثر و نمونه ظاهر می‌شود چنانک صنعت دست با صورت دست و غمزهٔ چشم با صورت چشم و فصاحت زبان با صورت زبان نه داخلست و نه خارج او نه متصل و نه منفصل والعاقل تکفیه الاشارة

اشاره آمدن از غیب به شیخ که 'این دو سال به فرمان ما گرفتی و دادی؛ بعد از این بده و مستان. دست در زیر حصیر کن که آن را چون انبان ابوهریره برای تو قرار دادیم؛ هر چه بخواهی خواهی یافت تا عالمیان یقین کنند که فراتر از این، عالمی است که خاک به کف بگیری زر شود، مرده در آن آید زنده شود، نحس اکبر در آن آید سعد اکبر شود، کفر در آن آید ایمان گردد، زهر در آن آید تریاق شود. نه داخل این عالم است و نه خارج این عالم، نه زیر و نه رو، نه متصل و نه منفصل، بی‌چون و بی‌چگونه. هر دم از او هزاران اثر و نمونه ظاهر می‌شود، چنان که صنعت دست با صورت دست و غمزه چشم با صورت چشم و فصاحت زبان با صورت زبان؛ نه داخل است و نه خارج او، نه متصل و نه منفصل.' و 'برای عاقل اشاره کافی است'