قرائت› دفتر ۵› بخش ۱۷۲ → قبلی · بعدی ←
بخش ۱۷۲ - بیان آنک نَحْنُ قَسَمْنا کی یکی را شهوت و قوت خران دهد و یکی را کیاست و قوت انبیا و فرشتگان بخشد سر ز هوا تافتن از سروریست ترک هوا قوت پیغامبریست تخمهایی کی شهوتی نبود بر آن جز قیامتی نبود
بیان اینکه «ما (روزیها را) تقسیم کردیم» که به یکی شهوت و قدرت چهارپایان دهد و به دیگری کیاست و قدرت انبیا و فرشتگان بخشد. سر از هوا گرداندن از سروری است. ترک هوا، قوت پیامبری است. بذرهایی که شهوتی بر آن نبود، جز قیامتی بر آن نبود
- M5:4019 گر بُدش سستیِ نریِ خرانبود او را مردی پیغامبران
- M5:4020 ترک خشم و شهوت و حرصآوریهست مردی و رگ پیغامبری
- M5:4021 نری خر گو مباش اندر رگشحق همی خواند الغ بگلربگش
- M5:4022 مردهای باشم به من حق بنگردبه از آن زنده که باشد دور و رد
- M5:4023 مغز مردی این شناس و پوست آنآن برد دوزخ برد این در جنان
- M5:4024 حفت الجنه مکاره را رسیدحفت النار از هوا آمد پدید
- M5:4025 ای ایاز شیر نر دیوکشمردی خر کم فزون مردی هش
- M5:4026 آنچ چندین صدر ادراکش نکردلعب کودک بود پیشت اینت مرد
- M5:4027 ای به دیده لذت امر مراجان سپرده بهر امرم در وفا
- M5:4028 داستان ذوق امر و چاشنیشبشنو اکنون در بیان معنویش