بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و می‌گرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیم‌وار کی فرزند را قربان می‌کرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود می‌سپرد و امر آمد مصطفی را علیه‌السلام بدین خصال کی فاتبع ملة ابراهیم لقد کانت لکم اسوة حسنة فی‌ابراهیم

یکی از عالمی عارف پرسید: 'اگر کسی در نماز با صدای بلند گریه کند و آه و ناله سر دهد، آیا نمازش باطل می‌شود؟' پاسخ داد: 'نام آن، آب دیده است. تا آن گریه کننده چه دیده است؟ اگر شوق خدا دیده و می‌گرید یا پشیمانی گناهی، نمازش باطل نمی‌شود، بلکه کمال می‌یابد، زیرا 'لا صلوة الا بحضور القلب' (نمازی نیست مگر با حضور قلب). و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است، نمازش تباه می‌شود؛ زیرا اصل نماز ترک تن و ترک فرزند است، مانند ابراهیم که فرزند را قربان می‌کرد برای تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود می‌سپرد. و پیامبر (ص) به این خصال امر شد که 'از ملت ابراهیم پیروی کن؛ همانا ابراهیم برای شما الگوی نیکویی بود'