مثنوی قرائت پرسش EnglishفارسیEspañolFrançaisDeutschNederlandsTürkçeالعربيةاردوहिन्दीРусскийBahasa Indonesia中文日本語ItalianoPortuguês한국어BosanskiAzərbaycancaOʻzbekchaТоҷикӣدریবাংলাپښتو繁體中文SvenskaRomânăSuomiУкраїнськаไทยFilipino ▾ Aa اندازه متن A− A+ قلم ترجمه Aa Aa فاصله خطوط زیر بیت برگردان شرح و معنا تراز حرکت شیشه بازنشانی ☀☾ × قرائت› دفتر ۵› بخش ۹۹ → قبلی · بعدی ← بخش ۹۹ - جواب گفتن خر روباه را پاسخ گفتن خر به روباه متن اصلی برگردان هر دو ✦ این بخش را به زبان خودت بخوان 0/4 M5:2395 گفت این معکوس میگویی بدانشور و شر از طمع آید سوی جان M5:2396 از قناعت هیچ کس بیجان نشداز حریصی هیچ کس سلطان نشد M5:2397 نان ز خوکان و سگان نبود دریغکسپ مردم نیست این باران و میغ M5:2398 آنچنان که عاشقی بر رزق زارهست عاشق رزق هم بر رزقخوار بپرس خلاصه و پیام اصلی شرح عرفانی مفصل قبلیبخش ۹۸ - جواب گفتن روبه خر راپاسخ گفتن روباه به خر بعدیبخش ۱۰۰ - در تقریر معنی توکل حکایت آن زاهد کی توکل را امتحان میکرد از میان اسباب و شهر برون آمد و از قوارع و رهگذر خلق دور شد و ببن کوهی مهجوری مفقودی در غایت گرسنگی سر بر سر سنگی نهاد و خفت و با خود گفت توکل کردم بر سببسازی و رزاقی تو و از اسباب منقطع شدم تا ببینم سببیت توکل رادر توضیح معنی توکل، حکایت آن زاهد که توکل را امتحان میکرد؛ از میان اسباب و شهر بیرون آمد و از مسیر و رفت و آمد مردم دور شد و کنار کوهی متروک و گمشده در نهایت گرسنگی سر بر سنگی نهاد و خوابید و با خود گفت: 'توکل کردم بر سببسازی و روزیدهی تو و از اسباب منقطع شدم تا سببیت توکل را ببینم'