पढ़िए› दफ़्तर 2› मु’आविया का इब्लीस से फिर उसकी चाल का वर्णन करना› शेर 2660
M2:2660 — لعنت این باشد که سوزانت کند / اوستاد جمله دزدانت کند
M2:2660
अर्थ · به زبانِ تو — आपकी भाषा · AI
معاویه به ابلیس می‌گوید: لعنت واقعی این نیست که از بهشت رانده شوی، بلکه این است که طبیعت تو به یک نیروی ویرانگر تبدیل شود و در گمراه کردن دیگران استاد شوی.
در این بخش از داستان، معاویه در حال بحث و جدل با ابلیس است و مکر و فریب او را آشکار می‌کند. او به ابلیس می‌گوید که ذات تو مانند آتش است و کارش سوزاندن است. سپس در این بیت، تعریف عمیق‌تری از «لعنت» ارائه می‌دهد.
از دیدگاه مولانا که در زبان معاویه بیان می‌شود، لعنت صرفاً یک مجازات بیرونی یا رانده شدن از درگاه خداوند نیست. لعنت حقیقی، یک دگرگونی درونی و ماهیتی است. لعنت این است که فرد چنان از منبع خیر دور شود که خود به عاملی برای شر و فساد تبدیل گردد. خداوند ابلیس را به موجودی «سوزاننده» تبدیل کرده است؛ یعنی کسی که کارش نابود کردن ایمان و معنویت دیگران است.
مصرع دوم این مفهوم را تکمیل می‌کند: «اوستاد جمله دزدانت کند». این یعنی لعنت، تو را نه تنها یک دزد ساده، بلکه «استاد» و سرآمد دزدان می‌کند. این اشاره به مهارت و استادی ابلیس در فریبکاری و دزدیدن گوهر ایمان انسان‌ها دارد. بنابراین، بزرگ‌ترین عذاب و نفرین برای یک موجود، این است که به ابزاری برای شرارت و گمراهی تبدیل شود و در این کار به کمال برسد.
- لعنت
- نفرین، رانده شدن از رحمت خدا
- سوزانت کند
- تو را سوزاننده و ویرانگر کند
- اوستاد
- استاد، ماهرترین فرد
- جمله
- همه، تمام
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.