M2:81 — قسم باطل باطلان را می‌کشند / باقیان از باقیان هم سرخوشند

Bait ini adalah inti dari argumen Rumi tentang hukum ketertarikan spiritual (jadzb), yang ia sebut sebagai "saling tarik-menarik antara yang sejenis". Ia baru saja menyatakan bahwa di alam fisik, panas menarik panas dan dingin menarik dingin. Kini, ia mengangkat prinsip ini ke tingkat moral dan spiritual.

Frasa "yang fana" (bāthilān) merujuk pada mereka yang hidupnya terikat pada hal-hal yang tidak nyata, sementara, dan tidak bernilai—dunia ilusi. Mereka secara alami akan saling tarik-menarik, membentuk komunitas yang didasarkan pada kepalsuan. Sebaliknya, "yang kekal" (bāqiyān) adalah mereka yang jiwanya terhubung dengan Realitas Abadi (Tuhan, Al-Bāqī). Mereka menemukan kebahagiaan sejati (sarkhosy) dalam kebersamaan satu sama lain, karena mereka berbagi sifat dan tujuan yang sama.

Dalam konteks yang lebih luas, Rumi sedang menjelaskan mengapa jiwa yang indah secara alami tertarik kepada Tuhan, Yang Maha Indah. Bait ini berfungsi sebagai jembatan antara hukum fisika dan hukum cinta ilahi, menunjukkan bahwa kerinduan jiwa untuk kembali kepada Asalnya adalah manifestasi dari prinsip universal ini.

این بیت، قانون «جذب» یا «هم‌سنخی» را که مولانا در ابیات قبل مطرح کرده، به دو گروه اصلی انسان‌ها تعمیم می‌دهد: «باطلان» و «باقیان».

باطلان کسانی هستند که به امور فانی، ظاهری و بی‌اساس دل بسته‌اند. اینان مانند آهنربا، دیگرانی را که از جنس خودشان هستند به سوی خود می‌کشانند. همنشینی و معاشرت آن‌ها بر پایه‌ی منافع گذرا و ارزش‌های دروغین است و این کشش، سرانجامی جز تباهی ندارد.

در مقابل، باقیان کسانی هستند که به حق و حقیقت و امور ماندگار معنوی پیوسته‌اند. آن‌ها از یافتن و همراهی با یکدیگر «سرخوش» می‌شوند. این سرخوشی، شادی عمیق و معنوی است که از هم‌جنس بودن روحانی و هم‌مسیر بودن در راه حقیقت نشأت می‌گیرد. این بیت یادآور قاعده‌ی قرآنی «الطَّيِّبَاتُ لِلطَّيِّبِينَ» است که می‌گوید پاکان و چیزهای پاک، جذب یکدیگر می‌شوند.