दीवान-ए-शम्स› ग़ज़ल 1537› शेर 2 ← पिछला · अगला →
दीवान-ए-शम्स · غزل شمارهٔ ۱۵۳۷
- چو مرغ خانه تا کی دانه چینیم چه شد دریا چو ما مرغابیانیم
G1537:2
आपकी भाषा
आपकी भाषा में अभी तक कोई अर्थ नहीं — यह पूरी ग़ज़ल के लिए एक साथ बनता है:
ai-draft · gemini-2.5-pro
इस शेर की व्याख्या
अभी तक नहीं लिखी गई — इस ग़ज़ल के भीतर इस शेर का गहरा पाठ:
पूरी ग़ज़ल ↗
- 1 چرا شاید چو ما شه زادگانیم·که جز صورت ز یک دیگر ندانیم
- 2 چو مرغ خانه تا کی دانه چینیم·چه شد دریا چو ما مرغابیانیم
- 3 برو ای مرغ خانه تو چه دانی·که ما مرغان در آن دریا چه سانیم
- 4 مزن بر عاشقان عشق تشنیع·تو را چه کاین چنینیم و چنانیم
- 5 چنینیم و چنان و هر چه هستیم·اسیر دام عشق بیامانیم
- 6 چرا از جهل بر ما می دوانی·نه گردون را چنین ما می دوانیم
- 7 عجب نبود اگر ما را بخایند·که آتش دیده و پخته چو نانیم
- 8 وگر چون گرگ ما را می درانند·چه چاره چون به حکم آن شبانیم
- 9 چو چرخ اندر زبانها اوفتادیم·چو چرخ بیگناه و بیزبانیم
- 10 حریف کهرباییم ار چو کاهیم·نه در زندان چو کاه کاهدانیم
- 11 نتاند باد کاه ما ربودن·که ما زان کهربا اندر امانیم
- 12 تو را باد و دم شهوت رباید·نه ما که کهربای عقل و جانیم
- 13 خمش کن کاه و کوه و کهربا چیست·که آنچ از فهم بیرون است آنیم
ganjoor: sh1537 · public domain