दीवान-ए-शम्स ग़ज़ल 1741 शेर 7 ← पिछला

दीवान-ए-शम्स · غزل شمارهٔ ۱۷۴۱

  1. به خاک پای خداوند شمس تبریزی که چون شدم ز وی از دست سرفراز روم

G1741:7

आपकी भाषा

आपकी भाषा में अभी तक कोई अर्थ नहीं — यह पूरी ग़ज़ल के लिए एक साथ बनता है:

इस शेर की व्याख्या

अभी तक नहीं लिखी गई — इस ग़ज़ल के भीतर इस शेर का गहरा पाठ:

पूरी ग़ज़ल ↗

  1. 1 به کوی عشق تو من نامدم که بازروم·چگونه قبله گذارم چو در نماز روم
  2. 2 به جز که کور نخواهد که من به هیچ سبب·به سوی ظلمت از آن شمع صد طراز روم
  3. 3 کدام عقل روا بیند این که من تشنه·به غیر حضرت آن بحر بی‌نیاز روم
  4. 4 براق عشق گزیدم که تا به دور ابد·به سوی طره هندو به ترکتاز روم
  5. 5 شب چو باز و بط روز را بسوزد پر·چو در سحر به مناجات او به راز روم
  6. 6 چو چشم‌بند قضا راه چشم بسته کند·به بوی عنبریش چشم‌ها فرازروم
  7. 7 به خاک پای خداوند شمس تبریزی·که چون شدم ز وی از دست سرفراز روم

ganjoor: sh1741 · public domain