दीवान-ए-शम्स ग़ज़ल 1744 शेर 2 ← पिछला · अगला →

दीवान-ए-शम्स · غزل شمارهٔ ۱۷۴۴

  1. دلم چو آتش چون در دمی شود زنده چو دل مباش مسافر مقیم باش مقیم

G1744:2

आपकी भाषा

आपकी भाषा में अभी तक कोई अर्थ नहीं — यह पूरी ग़ज़ल के लिए एक साथ बनता है:

इस शेर की व्याख्या

अभी तक नहीं लिखी गई — इस ग़ज़ल के भीतर इस शेर का गहरा पाठ:

पूरी ग़ज़ल ↗

  1. 1 بیار مطرب بر ما کریم باش کریم·به کوی خسته دلانی رحیم باش رحیم
  2. 2 دلم چو آتش چون در دمی شود زنده·چو دل مباش مسافر مقیم باش مقیم
  3. 3 بیامد آتش و بر راه عاشقان بنشست·که ای مسافر این ره یتیم باش یتیم
  4. 4 ندا رسید به آتش که بر همه عشاق·چو شعله‌های خلیلی نعیم باش نعیم
  5. 5 گلیم از آب چو خواهی که تا برون آری·به زیر پای عزیزان گلیم باش گلیم
  6. 6 چو بایدت که تو را بحر دایه وار بود·مثال دانه در رو یتیم باش یتیم
  7. 7 درست و راست شد ای دل که در هوا دل را·درست راست نیاید دو نیم باش دو نیم
  8. 8 الف مباش ز ابجد که سرکشی دارد·مباش بی دو سر تو چو جیم باش چو جیم

ganjoor: sh1744 · public domain