दीवान-ए-शम्स ग़ज़ल 2051 शेर 4 ← पिछला · अगला →

दीवान-ए-शम्स · غزل شمارهٔ ۲۰۵۱

  1. ای تو تمام لطف خدا و عطای او خود را نکال و قهر خدا می‌کنی مکن

G2051:4

आपकी भाषा

आपकी भाषा में अभी तक कोई अर्थ नहीं — यह पूरी ग़ज़ल के लिए एक साथ बनता है:

इस शेर की व्याख्या

अभी तक नहीं लिखी गई — इस ग़ज़ल के भीतर इस शेर का गहरा पाठ:

पूरी ग़ज़ल ↗

  1. 1 می‌بینمت که عزم جفا می‌کنی مکن·عزم عتاب و فرقت ما می‌کنی مکن
  2. 2 در مرغزار غیرت چون شیر خشمگین·در خونم ای دو دیده چرا می‌کنی مکن
  3. 3 بخت مرا چو کلک نگون می‌کنی مکن·پشت مرا چو دال دوتا می‌کنی مکن
  4. 4 ای تو تمام لطف خدا و عطای او·خود را نکال و قهر خدا می‌کنی مکن
  5. 5 پیوند کرده‌ای کرم و لطف با دلم·پیوند کرده را چه جدا می‌کنی مکن
  6. 6 آن بیذقی که شاه شده‌ست از رخ خوشت·بازش به مات غم چه گدا می‌کنی مکن
  7. 7 آن بنده‌ای که بدر شد از پرتو رخت·چون ماه نو ز غصه دوتا می‌کنی مکن
  8. 8 گر گبر و مؤمن است چو کشته هوای توست·بر گبر کشته تو چه غزا می‌کنی مکن
  9. 9 بی‌هوش شو چو موسی و همچون عصا خموش·مانند طور تو چه صدا می‌کنی مکن

ganjoor: sh2051 · public domain