दीवान-ए-शम्स ग़ज़ल 355 शेर 5 ← पिछला · अगला →

दीवान-ए-शम्स · غزل شمارهٔ ۳۵۵

  1. تو پر و بال داری مرغ واری به پر و بال مردان را چه پرواست

G355:5

आपकी भाषा

आपकी भाषा में अभी तक कोई अर्थ नहीं — यह पूरी ग़ज़ल के लिए एक साथ बनता है:

इस शेर की व्याख्या

अभी तक नहीं लिखी गई — इस ग़ज़ल के भीतर इस शेर का गहरा पाठ:

पूरी ग़ज़ल ↗

  1. 1 در این خانه کژی ای دل گهی راست·برون رو هی که خانه خانه ماست
  2. 2 چو بادی تو گهی گرم و گهی سرد·رو آن جا که نه گرما و نه سرماست
  3. 3 تو خواهی که مرا مستور داری·منم روز و همیشه روز رسواست
  4. 4 تو میرابی که بر جو حکم داری·به جو اندرنگنجد جان که دریاست
  5. 5 تو پر و بال داری مرغ واری·به پر و بال مردان را چه پرواست
  6. 6 نجس در جوی ما آب زلالست·مگس بر دوغ ما بازست و عنقاست
  7. 7 صلا ای آفتاب لامکانی·که ذره ذره از تابش ثریاست
  8. 8 بحمدالله به عشق او بجستیم·از این تنگی که محراب و چلیپاست
  9. 9 دهل برگیر و در بازار می‌رو·ندا می‌کن که یوسف خوب سیماست
  10. 10 دریدم پرده ناموس و سالوس·که جان من ز جان خویش برخاست

ganjoor: sh355 · public domain