दीवान-ए-शम्स› ग़ज़ल 391› शेर 2 ← पिछला · अगला →
दीवान-ए-शम्स · غزل شمارهٔ ۳۹۱
- گر لباس قهر پوشد چون شرر بشناسمش کو بدین شیوه بر ما بارها مست آمدست
G391:2
आपकी भाषा
आपकी भाषा में अभी तक कोई अर्थ नहीं — यह पूरी ग़ज़ल के लिए एक साथ बनता है:
ai-draft · gemini-2.5-pro
इस शेर की व्याख्या
अभी तक नहीं लिखी गई — इस ग़ज़ल के भीतर इस शेर का गहरा पाठ:
पूरी ग़ज़ल ↗
- 1 مطربا این پرده زن کان یار ما مست آمدست·وان حیات باصفای باوفا مست آمدست
- 2 گر لباس قهر پوشد چون شرر بشناسمش·کو بدین شیوه بر ما بارها مست آمدست
- 3 آب ما را گر بریزد ور سبو را بشکند·ای برادر دم مزن کاین دم سقا مست آمدست
- 4 میفریبم مست خود را او تبسم میکند·کاین سلیم القلب را بین کز کجا مست آمدست
- 5 آن کسی را میفریبی کز کمینه حرف او·آب و آتش بیخود و خاک و هوا مست آمدست
- 6 گفتمش گر من بمیرم تو رسی بر گور من·برجهم از گور خود کان خوش لقا مست آمدست
- 7 گفت آن کاین دم پذیرد کی بمیرد جان او·با خدا باقی بود آن کز خدا مست آمدست
- 8 عشق بیچون بین که جان را چون قدح پر میکند·روی ساقی بین که خندان از بقا مست آمدست
- 9 یار ما عشق است و هر کس در جهان یاری گزید·کز الست این عشق بیما و شما مست آمدست
ganjoor: sh391 · public domain