दीवान-ए-शम्स› ग़ज़ल 399› शेर 2 ← पिछला · अगला →
दीवान-ए-शम्स · غزل شمارهٔ ۳۹۹
- تو چو آب زندگانی ما چو دانه زیر خاک وقت آن کز لطف خود با ما درآمیزی شدست
G399:2
आपकी भाषा
आपकी भाषा में अभी तक कोई अर्थ नहीं — यह पूरी ग़ज़ल के लिए एक साथ बनता है:
ai-draft · gemini-2.5-pro
इस शेर की व्याख्या
अभी तक नहीं लिखी गई — इस ग़ज़ल के भीतर इस शेर का गहरा पाठ:
पूरी ग़ज़ल ↗
- 1 آخر ای دلبر نه وقت عشرت انگیزی شدست·آخر ای کان شکر وقت شکرریزی شدست
- 2 تو چو آب زندگانی ما چو دانه زیر خاک·وقت آن کز لطف خود با ما درآمیزی شدست
- 3 گر بپوسم همچو دانه عاقبت نخلی شوم·زانک جمله چیزها چیزی ز بیچیزی شدست
- 4 زین سپس با من مکن تیزی تو ای شمشیر حق·زانک از لطف تو ز آتش تندی و تیزی شدست
- 5 جان کشیدم پیش عشقش گفت کو چیزی دگر·گفتم آخر جان جان زین سان ز بیچیزی شدست
- 6 چون حجاب چشم دل شد چشم صورت لاجرم·شمس تبریزی حجاب شمس تبریزی شدست
ganjoor: sh399 · public domain