पढ़िए› दफ़्तर 6› अनुभाग 127 ← पिछला · अगला →
بخش ۱۲۷ - رفتن قاضی به خانهٔ زن جوحی و حلقه زدن جوحی به خشم بر در و گریختن قاضی در صندوقی الی آخره
काजी का जुही की पत्नी के घर जाना और जुही का गुस्से में दरवाज़ा खटखटाना और काजी का एक संदूक में भाग जाना, आदि
- M6:4471 مکر زن پایان ندارد رفت شبقاضی زیرک سوی زن بهر دب
- M6:4472 زن دو شمع و نقل مجلس راست کردگفت ما مستیم بی این آبخورد
- M6:4473 اندر آن دم جوحی آمد در بزدجست قاضی مهربی تا در خزد
- M6:4474 غیر صندوقی ندید او خلوتیرفت در صندوق از خوف آن فتی
- M6:4475 اندر آمد جوحی و گفت ای حریفای وبالم در ربیع و در خریف
- M6:4476 من چه دارم که فدایت نیست آنکه ز من فریاد داری هر زمان
- M6:4477 بر لب خشکم گشادستی زبانگاه مفلس خوانیم گه قلتبان
- M6:4478 این دو علت گر بود ای جان مراآن یکی از تست و دیگر از خدا
- M6:4479 من چه دارم غیر آن صندوق کانهست مایهٔ تهمت و پایهٔ گمان
- M6:4480 خلق پندارند زر دارم درونداد واگیرند از من زین ظنون
- M6:4481 صورت صندوق بس زیباست لیکاز عروض و سیم و زر خالیست نیک
- M6:4482 چون تن زراق خوب و با وقاراندر آن سله نیابی غیر مار
- M6:4483 من برم صندوق را فردا به کوپس بسوزم در میان چارسو
- M6:4484 تا ببیند مؤمن و گبر و جهودکه درین صندوق جز لعنت نبود
- M6:4485 گفت زن هی در گذر ای مرد ازینخورد سوگند او که نکنم جز چنین
- M6:4486 از پگه حمال آورد او چو بادزود آن صندوق بر پشتش نهاد
- M6:4487 اندر آن صندوق قاضی از نکالبانگ میزد کای حمال و ای حمال
- M6:4488 کرد آن حمال راست و چپ نظرکز چه سو در میرسد بانگ و خبر
- M6:4489 هاتفست این داعی من ای عجبیا پریام میکند پنهان طلب
- M6:4490 چون پیاپی گشت آن آواز و بیشگفت هاتف نیست باز آمد به خویش
- M6:4491 عاقبت دانست کان بانگ و فغانبد ز صندوق و کسی در وی نهان
- M6:4492 عاشقی کو در غم معشوق رفتگرچه بیرونست در صندوق رفت
- M6:4493 عمر در صندوق برد از اندهانجز که صندوقی نبیند از جهان
- M6:4494 آن سری که نیست فوق آسماناز هوس او را در آن صندوق دان
- M6:4495 چون ز صندوق بدن بیرون روداو ز گوری سوی گوری میشود
- M6:4496 این سخن پایان ندارد قاضیشگفت ای حمال و ای صندوقکش
- M6:4497 از من آگه کن درون محکمهنایبم را زودتر با این همه
- M6:4498 تا خرد این را به زر زین بیخردهمچنین بسته به خانهٔ ما برد
- M6:4499 ای خدا بگمار قومی روحمندتا ز صندوق بدنمان وا خرند
- M6:4500 خلق را از بند صندوق فسونکی خرد جز انبیا و مرسلون
- M6:4501 از هزاران یک کسی خوشمنظرستکه بداند کو به صندوق اندرست
- M6:4502 او جهان را دیده باشد پیش از آنتا بدان ضد این ضدش گردد عیان
- M6:4503 زین سبب که علم ضالهٔ مؤمنستعارف ضالهٔ خودست و موقنست
- M6:4504 آنک هرگز روز نیکو خود ندیداو درین ادبار کی خواهد طپید
- M6:4505 یا به طفلی در اسیری اوفتادیا خود از اول ز مادر بنده زاد
- M6:4506 ذوق آزادی ندیده جان اوهست صندوق صور میدان او
- M6:4507 دایما محبوس عقلش در صوراز قفس اندر قفس دارد گذر
- M6:4508 منفذش نه از قفس سوی علادر قفسها میرود از جا به جا
- M6:4509 در نبی ان استطعتم فانفذوااین سخن با جن و انس آمد ز هو
- M6:4510 گفت منفذ نیست از گردونتانجز به سلطان و به وحی آسمان
- M6:4511 گر ز صندوقی به صندوقی روداو سمایی نیست صندوقی بود
- M6:4512 فرجه صندوق نو نو منکرستدر نیابد کو به صندوق اندرست
- M6:4513 گر نشد غره بدین صندوقهاهمچو قاضی جوید اطلاق و رها
- M6:4514 آنک داند این نشانش آن شناسکو نباشد بیفغان و بیهراس
- M6:4515 همچو قاضی باشد او در ارتعادکی برآید یک دمی از جانش شاد