غزل شمارهٔ ۴۹۰

✦ Makna seluruh ghazal ini

Buka tiap bait untuk halamannya sendiri — terjemahan, syarah, kata-kata sulit.

1. G490:1 مرا چو زندگی از یاد روی چون مه توستهمیشه سجده گهم آستان خرگه توست
2. G490:2 به هر شبی کشدم تا به روز زنده کندنوای آن سگ کو پاسبان درگه توست
3. G490:3 ز پیش آب و گل من بدید روح تو راخرد بگفت که سجده کنش که او شه توست
4. G490:4 سجود کرد و در آن سجده ماند تا به ابدنهاده روی بر آن خاک خوش که او ره توست
5. G490:5 چه باشدت اگر این شوره خاک را که منمبه نعل بازنوازی که آن گذرگه توست
6. G490:6 ایا دو دیده تبریز شمس دین به حقتو کهربای دلی دل به عاشقی که توست

ganjoor: sh490 · public domain