لوستل› دفتر ۳› د دې بیان چې الله ویل عین د حق لبیک ویل دي› بيت ۲۰۹
M3:209 — تا قیامت میخورد او پیش غار / آب رحمت عارفانه بی تغار
M3:209
مانا · به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI
این بیت پاداش سگ اصحاب کهف را توصیف میکند که به خاطر همراهی با اولیای خدا، تا ابد از رحمت الهی به شیوهای معنوی و بدون نیاز به اسباب مادی بهرهمند میشود.
مولانا در این بیت، داستان سگ اصحاب کهف را به عنوان نمادی از یک سالک صادق به کمال میرساند. این سگ، با رها کردن دنیای مادی («مردار») و پیوستن به مردان خدا، به مقامی رسید که تا ابد از رحمت بیکران الهی سیراب میشود.
نکتهٔ کلیدی در عبارت «عارفانه بی تغار» نهفته است. «تغار» یا آوند، نماد ابزار و واسطههای مادی است. نوشیدن «بی تغار» یعنی دریافت مستقیم و بیواسطهٔ فیض و رحمت الهی. این یک تجربهٔ معنوی و درونی است، نه یک رویداد فیزیکی. واژهٔ «عارفانه» نیز بر همین معنا تأکید میکند؛ این نوشیدن، یک ادراک و شهود قلبی است، نه یک عمل جسمانی. این پاداش محدود به زمان نیست و «تا قیامت» ادامه دارد، که نشاندهندهٔ جاودانگی برکتی است که از همراهی با پاکان نصیب موجودی فروتن اما باوفا شده است.
- تغار
- ظرف بزرگ، آوند، کاسه چوبی یا سفالی
- عارفانه
- به شیوهٔ عارفان، از روی شناخت و معرفت قلبی
- پیش غار
- در مقابل غار، اشاره به غار اصحاب کهف
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.